أدور فى قالب احزانى
لا اعلم اين اجد مكانى
لا اعلم عما بحث فى احلامى
لا اعلم ماذا اريد من ايامى
الا زلت اترجى ان ارجع لاوهامى
انا لا اهرب من انسان نسانى
ولكنى اهرب من كل ايامى
اهرب حتى من نفسى من احلامى
انا ياسيدى نسيت من انا نفسى
انك لا تعرف احزانى وقدر الامى
انا يا سيدى امرأة باعت الدنيا من اجل انانى
كانت تنسج احلام واوهام راحت كلها فى ظلم ايامى
انا ياسيدى فقدت الهوية والشخصية وكل كيانى
بعد ان جردونى من كل احلامى
الان فقط ماتت تلك الاميرة المنسية على شاطئ الامى