[حسام المصرى]

ياااااااااااه .. بجد الدنيا دى فعلا متاع الغرور .. بيفضل الانسان طول حياته يدور على حاجة مادية او دنيوية ومبيلاقيهاش ..

وحتى لما يلاقيها .. بيحس ان كل اللى قعد يحلم بيه ويدور عليه وبذل عشانه المجهود .. مش هو فعلا اللى بيبقى عايزه ..

وبيفضل يدور على حاجة تانية .. ويا اما يلاقيها ويا اما ما يلاقيهاش .. وللأسف عمره بيجرى منه وهو مش حاسس أساسا ولا عارف أن كل متاع الدنيا ده زائل وإن الآخرة خير وأبقى ..


انا مثلا " كانت كل احلامى أنا أسافر الكويت ولا الامارات ولا السعودية .. واشتغل هناك .. كل ده عشان الفلوس ..

حقيقى بضحك على نفسى .. "

طب ولازمتها ايه الفلوس .. من غير محس بالسعادة الحقيقية ..

لازمته ايه كل ده وأنا بعيد عن ربنا .. حقيقى لقيت نفسى غبى جدا .. اهو انا طلعت زى الصنف اللى اتكلمت عليه ده ..

بجد أنا مش عايز كل ده ..

انا حتى حلمى انى اكون " صيدلى " .. تخليت عنه ..

كل ده عشان أبقى مهندس بترول وأبقى مبسوط بقى ومعايا فلوس كتير ...

مش هكذب لو قلت " ان نظرات اعجاب الناس بيا فى المكان اللى عايش فيه أو أى حد وانا بكلمه كانت بتدينى شعور جميل جدا .. وكل ام نفسها تجوزنى بنتها سواء قريبة أو بعيدة .. هههههه .. حقيقى ,, لما فكرت لقيت نفسى ولا حاجة .. "

اتخليت عن حلمى اللى ممكن يخلينى سعيد معنويا عشان السعادة المادية .. واتغربت بقى واتعرفت على ناس منهم الحلو ومنهم الوحش .. لكن للأسف سلوكى مبقاش زى مكنت قبله .. حتى علاقتى بربنا مبقتشى زى الأول ..

وبقيت زى اللى فضل يجرى ويجرى وملقاش حاجة خالص ... سعادتى المعنوية راحت .. والمادية مش مضمونة ومش محتاجها أساسا بعيد عن ربنا ...

بدعى علطول ربنا يهدينى ويرجعنى إلى طريق الصواب .. فى كل وقت ..
حقيقى وحشتنى يارب ونفسنى أرجعلك ...

ادعولى ..